Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد
Qəzəl 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد
Qəzəl 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد
Qəzəl 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد
Qəzəl 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد
Qəzəl 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
Qəzəl 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد
Qəzəl 4124نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Qəzəl 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Qəzəl 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Qəzəl 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Qəzəl 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Qəzəl 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Qəzəl 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Qəzəl 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Qəzəl 4179هر بلبلی که زمزمه بنیاد میکنداول مرا به برگ گلی یاد میکند
Qəzəl 4184از دور باش کی حذر اغیار میکندگلچین کجا ملاحظه از خار میکند
Qəzəl 4185مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند
Qəzəl 4186پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند
Qəzəl 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند
Qəzəl 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند
Qəzəl 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند
Qəzəl 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند
Qəzəl 4235دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Qəzəl 4241غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود
Qəzəl 4242زین پیشتر متاع سخن رایگان نبودگرد کسادی از پی این کاروان نبود