Qəzəl 5637

چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5639

منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5644

چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5647

من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5649

حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5652

من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5666

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5667

گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5669

از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5670

صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5677

گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5683

دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5686

عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5688

روزگاری است ز دل نقش خودی می‌شویمراه چون سایه به پای دگران می‌پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5692

چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5697

چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5705

ز سادگی است تمنای سود ازین مردمکه شد به خاک برابر وجود ازین مردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5710

به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5719

چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5726

به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5727

به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5735

ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5736

ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5737

از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5738

اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5740

ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5746

چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5749

چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمی‌دهد این صفحه را سیاه کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5750

دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنموگر نفس کشم افگار می‌شود، چه کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5751

اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq