Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
Qəzəl 4821Kipriyə göz yaşını içməyi sən öyrətmə,Buluda ağlamağı gəl yenidən öyrətmə.
Qəzəl 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Qəzəl 4905می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش
Qəzəl 4926Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.
Qəzəl 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Qəzəl 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Qəzəl 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش
Qəzəl 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Qəzəl 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Qəzəl 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Qəzəl 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Qəzəl 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Qəzəl 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Qəzəl 5183زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق
Qəzəl 5234Sən elə güldün, gülüstanda gəlib həycana gül,Sanki od qalxıb başından, az qalıb ki, yana gül.
Qəzəl 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Qəzəl 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Qəzəl 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Qəzəl 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم
Qəzəl 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Qəzəl 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم
Qəzəl 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم
Qəzəl 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Qəzəl 5442زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم
Qəzəl 5454لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم
Qəzəl 5472در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در میزنیم
Qəzəl 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم