Qəzəl 4818

چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4821

Kipriyə göz yaşını içməyi sən öyrətmə,Buluda ağlamağı gəl yenidən öyrətmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5043

در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5134

منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5148

سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5234

Sən elə güldün, gülüstanda gəlib həycana gül,Sanki od qalxıb başından, az qalıb ki, yana gül.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5256

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5362

رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5384

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5411

ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5412

دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5415

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5442

زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5454

لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5472

در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5492

به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq