Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Qəzəl 6751اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داریهمان بر خرده گل از تهی چشمی نظر داری
Qəzəl 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی
Qəzəl 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Qəzəl 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی
Qəzəl 6907ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهایدر پردهای و پرده عالم دریدهای
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 6918بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
Qəzəl 6927ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی
Qəzəl 6970تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟
Qəzəl 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی
Qəzəl 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
Türki qəzəl 2Aşiqin göz yaşına rəhm eyləməz ol afitab,Yığlımaq ilə aparmaz od əlindən can kəbab.
Pərakəndə şeir 4سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا
Pərakəndə şeir 5تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را
Pərakəndə şeir 6آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا
Pərakəndə şeir 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Qəzəl 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Pərakəndə şeir 16یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را
Türki qəzəl 18Dağ oldu dərunumda mənim nazi-məhəbbətMin dürlü səda verməkdədir sazi-məhəbbət
Qəzəl 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qəsidə 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qəzəl 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Qəsidə 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Qəzəl 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Qəzəl 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را