Qəzəl 5895

Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6378

Ya ürəklə ələ al camı, meyə hörmət elə,Ya da heç meyxanaya basma qədəm, möhlət elə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6690

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6751

اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داریهمان بر خرده گل از تهی چشمی نظر داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6872

نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6972

گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 4

سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 6

آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 9

بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را

Saib Təbrizi1 dəq
Türki qəzəl 10

Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 15

بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Pərakəndə şeir 16

یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را

Saib Təbrizi1 dəq
Türki qəzəl 19

Min dili-məhzunilə bir tazə qurbanız hələZəxmi-tiri-qəmzəyi-məstinlə bicanız hələ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 37

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 38

تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت

Saib TəbriziQəsidə3 dəq
Qəzəl 38

در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟می‌کنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəsidə 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəzəl 50

دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 51

چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 52

از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq