Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل
Qəzəl 5270مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل
Qəzəl 5279روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام
Qəzəl 5293ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام
Qəzəl 5296تا شده است از دوربینی عاقبتبین دیدهامدر ترازوی قیامت خویش را سنجیدهام
Qəzəl 5304سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
Qəzəl 5307داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام
Qəzəl 5319ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهامهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام
Qəzəl 5320نیست از گردون غباری بر دل بیکینهامجلوه طوطی کند زنگار در آیینهام
Qəzəl 5321صاف چون صبح است با عالم دل بیکینهاممیتوان رو دید از روشندلی در سینهام
Qəzəl 5324شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختمخاک یوسف زار شد تا سینه را پرداختم
Qəzəl 5325گفتگوی عشق را من در میان انداختمطرح جوهر من به شمشیر زبان انداختم
Qəzəl 5336چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم
Qəzəl 5337شب که آن آیینه رو را در برابر داشتمطالع فغفور و اقبال سکندر داشتم
Qəzəl 5347گر ز خود بیرون کسی فریادرس میداشتممیکشیدم ناله از دل تا نفس میداشتم
Qəzəl 5348گر در اقلیم رضا کاشانهای میداشتمدر بهشت نقد اینجا خانهای میداشتم
Qəzəl 5353برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم
Qəzəl 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم
Qəzəl 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خمپای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم
Qəzəl 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Qəzəl 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرمکز شراب تلخ گردد دیده پیمانه گرم
Qəzəl 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورمباتو یاران می خورند و من پشیمانی خورم
Qəzəl 5375سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم
Qəzəl 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشممی کشد سرازگریبان زآنچه دامن می کشم
Qəzəl 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم
Qəzəl 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم
Qəzəl 5393یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنمیک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم
Qəzəl 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم
Qəzəl 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنمچون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم