داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام

همچو اوراق گلستان زاول نشو و نماهم دبستان بود با طفلان دل صدپاره ام

پیشتر زان کز شفق رنگین شود جام هلالکاسه در خون جگر می زد دل خونخواره ام

پیش ازان کز شورمجنون دشت پرغوغا شودقطره می زد در رکاب اهوان نظاره ام

پیش ازان کز گلستان بلبل کند روشن سوادفال می دیدند طفلان از دل سی پاره ام

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل به اشک و داغ صائب از جهان خوش کرده امنیست چشم التفات از ثابت و سیاره ام

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar