چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم
بستر وبالین من بود از پروبال هماتا درین بستانسرا سر در ته پرداشتم
دامن پاک قیامت را چرا در خون کشممن که زخم از خنده خود همچو گل برداشتم
تیرم از تسخیر آن آیینه رو آمد به سنگمن که در پیشانی اقبال سکندر داشتم
کار روغن می کند با شعله بیباک آبشد زیاد از تیغ او شوری که در سر داشتم
پای سیرم خشک گردید از غرور زهد کاشبادبانی چون حباب از دامن ترداشتم
نشتر از نامردمی در پرده چشمم شکستاز ره هر کس به مژگان خار و خس برداشتم
سبزه خط زهر قاتل شد بر آن تیغ نگاهمن به این فصل بهار امید دیگرداشتم
آه سردی بود کز دل از ندامت جسته بودسایه بیدی که در صحرای محشر داشتم
از رگ خامی همان در پیچ و تابم گرچه منبستر وبالین زآتش چون سمندر داشتم
هرگز از وحشت نیاسودم درین آرامگاهتکیه بر شمشیر از پهلوی لاغر داشتم
چون سبو در گردن می شد حمایل عاقبتدست کوتاهی که دایم در ته سر داشتم
بی نیاز از خلق از دست دعای خود شدمحاصل عالم ازین یک کف زمین برداشتم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. طوطی من صائب از گفتار شکر می فشاندتا ز عشق آیینه رویی در برابر داشتم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5336
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədiTa cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi,Rəşkdən gülşəndə gül pirahənin çak eylədi.
Kədər başdan-başa sinəmi tutmuşKədər başdan-başa sinəmi tutmuş,Nəfəs almağa da yer saxlamamış.
AqavaLvovda görmüşdüm ilk dəfəo çiçək açmışdı, ağ çiçək.