سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم
پرده جوهر بود آیینه های صیقلیبا وجود خط عذارش ساده می آید به چشم
در سر کوی تو خورشید از شفق هر صبح و شامبسمل در خاک و خون افتاده می آید به چشم
دیده ای کز اشک خون آلود مالامال نیستچون نگین دان نگین افتاده می آید به چشم
دارد از بی حاصلی در باطن خود صد گرهسرو در ظاهر اگر آزاده می آید به چشم
دیده هر کس که حیوان نیست در بحر وجودکشتی از دست لنگر داده می آید به چشم
گرم جولانتر بود از سایه بال همادولت دنیا اگر استاده می آید به چشم
باده خون دل بود در دیده غم دیدگانبیغمان را خون دل چون باده می آید به چشم
بس که گردون سیه دل تلخ رو افتاده استصبح خندانش در نگشاده می آید به چشم
عزم صادق بی نیازست از دلیل ورهنماسیل را در قطع ره کی جاده می آید به چشم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هرکه را صائب بلند افتاده جولان خیالآسمان در پیش پا افتاده می آید به چشم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5375
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Oxa düzlük yaraşır, əyrilik ancaq kamana.
نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zarBu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.
دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Başqa şairlərin şeirləri
Əgerçi xoşdu məne etri, hem səfası gülün,Cəfası çoxdu, nə hasil ki, yox vəfası gülün.
Tülkü və qurdTülkü gəzəndə yıxılıb nagəhan,Bir quyuya düşmüş idi bir zaman.
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd