Qəzəl 3530

هر دلی را که محبت صدف راز کندزخمش از تیغ محال است دهن باز کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3541

دست تاک از اثر نشأه صهباست بلنداین رگ ابر ز سرچشمه میناست بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3542

رتبه خط تو بالغ نظران می دانندقدر یاقوت تو روشن گهران می دانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3543

یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3560

یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بودشب من موی تو و روز خوشم روی تو بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3562

هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بودهر گل تازه که چیدیم نچیدن به بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3564

باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3565

لب لعل تو همان تلخ زبان است که بوددر نگین تو همان زهر نهان است که بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3573

نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3578

عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3580

رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسودبلبل از ناله فرو بست لب و گل آسود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3583

طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3586

چه بهشتی است که دستم کمر یار شودمغرب بوسه ام آن مشرق گفتار شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3587

کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟گل دستار من آن سایه دیوار شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3588

نیست ممکن دل ازان جان جهان سیر شودحسن از آیینه محال است که دلگیر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3589

شوق را صبر محال است عنانگیر شودکه شنیده است نیستان قفس شیر شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3594

از نظر دور کِی آن خط بناگوش شود؟طفل را چون شب آدینه فراموش شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3599

گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3601

راه مقصود طی از آبله پا نشودگره از رشته به دندان گهر وا نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3613

عاشق دلشده هرچند که آواز دهدکوه تمکین تو مشکل که صدا باز دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3617

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3618

بی خبر از در من یار مگر باز آیدور نه آن صبر که دارد که خبر باز آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3621

بوی دل از نفس باد صبا می‌آیدمی‌توان یافت کز آن زلف دوتا می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3625

چشم آیینه گر از خواب بهم می آیدمژه عاشق بیتاب بهم می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3627

خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آیدرو خراشیده عقیقی به یمن می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3628

کلکم از سیر بدخشان سخن می آیدسرخ رو از سر میدان سخن می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3631

ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3637

هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3638

سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq