یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند
نکند باده روشن به خردهای ضعیفآنچه چشمان سیه مست تو باهوش کنند
نیست ممکن که به معراج اجابت نرسدهر دعایی که در آن صبح بناگوش کنند
کار صد رطل گران می کند از شادابیگوهری را که ز گفتار تو در گوش کنند
دایم از غیرت خونابه کشانند خرابناتوانان که شب و روز قدح نوش کنند
قد برافراز که سیمین بدنان نقد حیاتهمچو گل صرف به خمیازه آغوش کنند
عشق بالاتر ازان است که پنهان گرددشعله رعناتر ازان است که خس پوش کنند
سرد مهران جهان گر همه صرصر گردنددل روشن نه چراغی است که خاموش کنند
صاف طبعان که به زندان بدن محبوسندخشت را از سر خم دور به یک جوش کنند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مست آیند به صحرای قیامت صائبخلق اگر از ته دل فکر ترا گوش کنند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3543
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Müsəlsəl zülfdür çin-çin olub dilbər kənarında,Və ya ənbər saçılmış yari-siminbər kənarında.
XilqətimizdənBir sövq təbiətlə bəşər maili-qovğa,Hər kəsdə təcavüz, sitəm əndişəsi peyda.
ÜçBir gün bir şəcər gördüm,Gülünün yarpağı üç.
Mükərrərاز غمت از غمت خراب خرابدین و دل سوخته کباب کباب