باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

تا فشاندم به جهان دست سبکبار شدمشود آسوده فلاخن چو سبک سنگ شود

بر زمین می زندش سنگدلیهای فلکساز هرکس که درین دایره آهنگ شود

کوه تمکین تو در پله نازست تماماین نه سنگی است که محتاج به پاسنگ شود

بوی گل در گره غنچه کند خود را جمعغم محال است که بیرون ز دل تنگ شود

عمر را کوه غم و درد سبک جولان کردمی رود تند چو سیلاب گرانسنگ شود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هرکه را تنگ شود خلق ز سودا صائبچرخ و انجم به نظر دامن پرسنگ شود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana