دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
نام خود را کوهکن کرد از سبکدستی بلنددست خود بر روی هم ای آهنین بازو منه
بستر بیگانه را هر تار، مار خفته ای استجز به خاک ای زاده خاک سیه پهلو منه
جوهر بیگانه ای این تیغ را در کار نیستبندی از چین جبین هر لحظه بر ابرو منه
برنمی دارد شراکت، حسن یکتا آمده استچشم بگشا نام لیلی را به هر آهو منه
بلبلان را دل به دست آور به شکرخنده ایاز خجالت غنچه آسا دست خود بر رو منه
پاس وقت صحبت نازکخیالان را بداربیطلب در خلوت ارباب معنی رو منه
نبض جان را نیست جز دست مسیحا محرمیشانه ای غیر از دل صدچاک بر گیسو منه
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شیرمردان را کمی صائب فزونی جسته اندرتبه خود را برابر با سگ آن کو منه
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6579
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Mirzə Həsən:**Qönçə lətafətli, lalə üzlüsən,
A.S.Puşkinin ölümünə Şərq poemasıGecə etdim uyqumu kənar,Sordum:
Ətrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yarƏtrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yar,Hicranda şəmtək ürəyim od tutub yanar.
Saraltdın məniBir gül idin bitmiş idin bağçadaVermədin bir dənə saraltdın məni.