Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Qəzəl 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Qəzəl 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Qəzəl 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Qəzəl 4179هر بلبلی که زمزمه بنیاد میکنداول مرا به برگ گلی یاد میکند
Qəzəl 4184از دور باش کی حذر اغیار میکندگلچین کجا ملاحظه از خار میکند
Qəzəl 4185مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند
Qəzəl 4186پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند
Qəzəl 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند
Qəzəl 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند
Qəzəl 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند
Qəzəl 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند
Qəzəl 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Qəzəl 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند
Qəzəl 4235دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Qəzəl 4241غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود
Qəzəl 4244هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Qəzəl 4245هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود
Qəzəl 4248آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود
Qəzəl 4253رفتی و خط و خال تو از دل نمیروداین نقش دلنشین ز مقابل نمیرود
Qəzəl 4261آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود
Qəzəl 4263از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود
Qəzəl 4266در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود
Qəzəl 4267وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود
Qəzəl 4270جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود
Qəzəl 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود
Qəzəl 4279جان از وداع سبکتاز می شودلوح مزار، شهپر پرواز می شود