Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم
Qəzəl 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
Qəzəl 5858ما همچو آفتاب به هرجا رسیدهایمهر کوچهای که هست به عالم دویدهایم
Qəzəl 5873هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم
Qəzəl 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم
Qəzəl 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتمکو قوت پا تا به خیال سفر افتم
Qəzəl 5925ما زمزمه عشق به بازار فکندیمما شور درین قلزم زخار فکندیم
Qəzəl 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردمدایم کشم کدورت از رهگذار مردم
Qəzəl 5951می شود از دم زدن خراب وجودمپرده آه است چون حباب وجودم
Qəzəl 5952حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
Qəzəl 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارمازین دام فکر رهایی ندارم
Qəzəl 5959در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم
Qəzəl 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان
Qəzəl 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان
Qəzəl 6004چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن
Qəzəl 6013چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن
Qəzəl 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Qəzəl 6018عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن
Qəzəl 6023در لب جان پرور جانان نمی ماند سخندر حجاب غیب هم پنهان نمی ماند سخن
Qəzəl 6024دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخنهر که سودایی شود بسیار می گوید سخن
Qəzəl 6030دست رد مشکل بود بر توشه عقبی زدنورنه آسان است پشت پای بر دنیا زدن
Qəzəl 6048چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟با دهان خشک نتوان از لب کوثر شدن
Qəzəl 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکنگر توانی آشنایی با نگاه خود مکن
Qəzəl 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکنآفتاب خویش را مغلوب نیلوفر مکن
Qəzəl 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکناین جراحت را به شمشیر زبان افزون مکن
Qəzəl 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکنبیش ازین استادگی با اسب چوگانی مکن