با آن که من ندارم کاری به کار مردمدایم کشم کدورت از رهگذار مردم

دنبال خلق گردد خود را کسی که گم کردخود را بیاب و بگذر از انتظار مردم

امیدواری خلق عنوان نا امیدی استزنهار تا نباشی امیدوار مردم

از منت آب حیوان تیغ برهنه گرددلب تر مساز زنهار از جویبار مردم

بنیاد اعتبارات پا در رکاب باشدمگذار دل ز خامی بر فخر وعار مردم

در زیر تیغ دایم خون می خورد ز خجلتهر کس به برگ سبزی شد شرمسار مردم

در چشم عیبجویان ظلمت همیشه فرش استز آیینه پشت بیند آیینه دار مردم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از سیر لاله و گل خاطر نمی گشایداز مردم است صائب باغ و بهار مردم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar