سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا راکه نیل چشم زخم از عنبر ساراست دریا را
کند مژگان من هرگاه دست از آستین بیرونشود گرداب بر کف کاسه دریوزه دریا را
چه پروا دارد از سنگ ملامت دل چو شد وحشی؟که کوه قاف نتواند شکستن بال عنقا را
مگر آن سرو بالا بر سر من سایه اندازدوگرنه سایه بی دست شاخ و برگ، سودا را
نگردد مانع پرواز جان را تار و پود تننبندد رشته مریم پر و بال مسیحا را
هوس هر چند گستاخ است، عذرش صورتی داردبه یوسف می توان بخشید تقصیر زلیخا را
کند موج سراب دشت پیما را عنانداریهوسناکی که می پیچد به کف دامان دنیا را
مبین زنهار اسباب تعلق را به چشم کمکه سوزن لنگر پرواز می گردد مسیحا را
به اندک التفاتی، نقش پای ناقه لیلیبه مجنون دامن گل می کند دامان صحرا را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سیه بختی چه سازد با من حرف آفرین صائب؟نگردد سرمه از گفتار مانع چشم گویا را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-330
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?
Bəri baxAla gözlü, sərv boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
MiçəkQurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə