تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
راه حرف آشنایان سبزه بیگانه بستاینقدر غافل مباش از گلستان خویشتن
نیست نرگس را چو برگ گل به شبنم احتیاجدولت بیدار باشد دیده بان خویشتن
چون گل رعنا فریب مهلت دوران مخوردر بهاران بگذران فصل خزان خویشتن
چون صدف ناچار اگر باید لب خواهش گشادپیش هر ناشسته رو مگشا دهان خویشتن
سرفرو نارد به چرخ پست فطرت، هر که ساختاز بلندی های همت آسمان خویشتن
ریزه چین خوان من ذرات و من چون آفتاباز شفق در خون زنم هر روز نان خویشتن
از زبردستان کسی زه بر کمان من نبستحلقه بیرون بردم از میدان کمان خویشتن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بلبلان افسرده می گردند صائب، ورنه منتخته می کردم ز خاموشی دکان خویشتن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6015
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Eşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
MürəbbeAnın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,
شاه گردون را نگر شکل دگرگون ساختهبر شمایل پیکران عزم شبیخون ساخته
Eşitcək bu sözü təbim həzan dilkəbab olduEşitcək bu sözü təbim həzan dilkəbab oldu,Açıb dürci-dəhanın əql ilən hazırcavab oldu: