ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
فلک با مردم ممتاز خصمی بیشتر داردکمان اول کند آواره تیر روی ترکش را
به فریاد سپند ما درین محفل که پردازد؟که اخگر در گریبان است از خوی تو آتش را
ز ابراهیم ادهم شهسواری پیش می افتدکه در دولت نگه دارد عنان نفس سرکش را
دوام عشق اگر خواهی، مکن با وصل آمیزشکه آب زندگی هم می کند خاموش آتش را
اگر روشندلی، راه از تو چندان نیست تا گردونکه چون شبنم سفر آسان بود جان های بی غش را
خرد را پیروی از راه حاجت می کند نادانوگرنه کور از خود کورتر خواهد عصاکش را
به نور دل توان از ظلمت هستی برون آمدعلاجی نیست جز بیداری این خواب مشوش را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ازان با وسعت مشرب ز مذهب ساختم صائبکه یک آهوی وحشی نیست آن صحرای دلکش را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-369
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
Ey yalançi çərxu-qəddar,Məni neylədin, fələk?
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Agah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmiAgah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmi,Söylə, gəl gör əşkdən ruyimdə bəhri-əzəmi,
Feraqı qismət edib çərxi-kəcmdar mənəFeraqı qismət edib çərxi-kəcmdar mənə,Məhaldır ola mümkün vüsali-yar mənə.