Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم
Qəzəl 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Qəzəl 1425بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست
Qəzəl 1426اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
Qəzəl 1427پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست
Qəzəl 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Qəzəl 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Qəzəl 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Qəzəl 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است
Qəzəl 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Qəzəl 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست
Qəzəl 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست
Qəzəl 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانیهاستفتنه با نگاه او گرم همعنانیهاست
Qəzəl 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبحجان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح
Qəzəl 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد
Qəzəl 2422بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شدچون صدف هر قطره آبی که خوردم سنگ شد
Qəzəl 2555شوق را آتش عنان دوری منزل میکندراهرو را منزل نزدیک کاهل میکند
Qəzəl 2622ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود
Qəzəl 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود
Qəzəl 2703میشود عارف خجل نادان چو ملزم میشودمیکشد ناموس عالم هرکه آدم میشود
Qəzəl 2863زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد
Qəzəl 2897زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد
Qəzəl 3000به رغبت با خم زلفش دل بیتاب میسازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب میسازد
Qəzəl 3003محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد
Qəzəl 3317هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد
Qəzəl 3363آن که منع من مخمور ز صهبا میکردلب میگون تو را کاش تماشا میکرد
Qəzəl 3366حسن آن روز که آیینه مصفا میکردعشق در پرده زنگار تماشا میکرد
Qəzəl 3373شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد
Qəzəl 3383قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد
Qəzəl 3686حجاب پرده چشم پرآب میگرددوگرنه دلبر ما بینقاب میگردد