Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بجز چشمش که چشم از دیدن من از حیا بنددکدامین آشنا دیدی که در بر آشنا بندد؟
Qəzəl 2889خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد
Qəzəl 2926مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان داردکه تیغش جوهر از پیچ و خم موی میان دارد
Qəzəl 2928مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد
Qəzəl 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمیداردکه چشم از پشت پا نرگس ز خجلت برنمیدارد
Qəzəl 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
Qəzəl 3012لبش از خنده دندان نما جان تازه می سازدشراب صبح جان می پرستان تازه می سازد
Qəzəl 3041کجا بی باده زنگ از خاطر اندوهگین خیزد؟چسان این سبزه خوابیده بی آب از زمین خیزد؟
Qəzəl 3043مرا از دل زقرب خط دلبر دود می خیزدزرشک خضر از جان سکندر دود می خیزد
Qəzəl 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟که غیر از بیکسی همخانه ما می تواند شد؟
Qəzəl 3102Xoş o rindin halına, meyxanada olmuş ağa,Elə məstdir, yıxılır gah sola o, gah da sağa.
Qəzəl 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد
Qəzəl 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Qəzəl 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Qəzəl 3125Bir ürək ki, şad ola, dərdi də olsa, kəm olar,O ürək nalə edər, dağ qədər onda qəm olar.
Qəzəl 3185نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟
Qəzəl 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Qəzəl 3193Bu günah məndən olub, indi ürək dad eləyir,Ov özü qafil olur ki, ovu səyyad eləyir.
Qəzəl 3195غم عالم به دل از دیده خونبار میآیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار میآید
Qəzəl 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید
Qəzəl 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد
Qəzəl 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد
Qəzəl 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Qəzəl 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟
Qəzəl 3307خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد
Qəzəl 3311Məhəbbətin yolunda neylər sənə muğilan?Aşiqlərin yanında nədir təxti-Süleyman?
Qəzəl 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد
Qəzəl 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Qəzəl 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد