خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشدکه چون از پا فتد بالینش از دست سبو باشد

Xoş o rindin halına, meyxanada olmuş ağa,Elə məstdir, yıxılır gah sola o, gah da sağa.

گهی زانو به زانو با صراحی تنگ بنشیندگهی همدست ساغر، گاه همدوش سبو باشد

Bir əlində guzə vardır, bir əlində dolu cam,Gah qoyur kuzəni torpağa, durur oxşamağa:

بیا ای دردمی فکری به حال خاکساران کنسر ما تا به کی از مغز خالی چون کدو باشد؟

Yan bu meydən ötəri torpağa düşmüşlərə sən?Bu beyinsiz başımız bəsdi dönüb balqabağa!

زتاب عارضت آب طراوت سوخت در جویشمیان مردمان آیینه دیگر با چه روا باشد؟

Üzünün şöləsi yandırdı məni, soldu üzüm,Özgələr də belə bir ayna qoyurlar otağa?

سر خود گیر از بالین ما ای سوزن عیسیکه زخم سینه چاکان تشنه خون رفو باشد

İsanın iynəsinə ehtiyacım yoxdu mənim,Hansı aşiq közəyər yaranı, qoymaz qan axa?

پریشان گفتگویی کز خط تسلیم سر پیچدبهل تا از رگ گردن طنابش در گلو باشد

Qəmli söhbət eləsən, təlimə də gəlməzlər,Kim olar razı, özün məhv edə, kəndirlə boğa?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. زجسم خاکی خود زیر بار محنتم صائبکه می ترسم غبار خاطر آن تندخو باشد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sanki möhnət yüküdür Saibə, vallah, bu bədən,Qorxuram xatirinə dəyməyə, ya danlamağa.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana