Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
قطع امید ازان موی کمر نتوان کردراه باریک چو افتاد گذر نتوان کرد
Qəzəl 3358دعوی بوسه به آن غنچه دهن نتوان کرددر میان چون نبود هیچ، سخن نتوان کرد
Qəzəl 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Qəzəl 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Qəzəl 3419دل به مطلب اگر از راه تپیدن نرسدگو مکن سعی که هرگز به دویدن نرسد
Qəzəl 3451بیخودی بال و پر روح گشودن باشدکم زنی مرتبه خویش فزودن باشد
Qəzəl 3467دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟چون کسی از دو جهان دست به یکبار کشد؟
Qəzəl 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟
Qəzəl 3470هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد
Qəzəl 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Qəzəl 3497قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند
Qəzəl 3512همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند
Qəzəl 3576هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
Qəzəl 3593گوهری نیست سخنهاش که از گوش شودنمکی نیست لب او که فراموش شود
Qəzəl 3611تن حجاب سفر جان هوایی نشودسیر شبنم گره از آبله پایی نشود
Qəzəl 3612رتبه زمزمه عشق ندارد زاهدبگذارید که آوازه جنت شنود
Qəzəl 3619Ümidim vardı, o ay üzlü səfərdən qayıda,Gözümün nuru mənim o şəmi-rövşən qayıda.
Qəzəl 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Qəzəl 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Qəzəl 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید
Qəzəl 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Qəzəl 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد
Qəzəl 3683ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3709Hər adam ki, kişitək eybini söylər üzünə,Öp onun gözlərini, həq ver onun sən sözünə.
Qəzəl 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3764Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.
Qəzəl 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Qəzəl 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Qəzəl 3826Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.