صباح مستی و شام خمار می‌گذردخوشی و ناخوشی روزگار می‌گذرد

اگر ز شش جهت آیینه پیش رو دارمز هفت پرده چشمم غبار می‌گذرد

بیا که جوش گل بوسه است روی ترامرو که عمر چو باد بهار می‌گذرد

هر آنچه از پسر ناخلف رود به پدرز اهل عصر بر این روزگار می‌گذرد

همیشه روی تو یک پیرهن عرق داردکه آب گوهر بر یک قرار می‌گذرد

به دامن افق آن صبح شوربختم منکه عمر خنده من در خمار می‌گذرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به غیر خامه دریانژاد من صائبکه از سر گهر شاهوار می‌گذرد؟

Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.

Hər tərəfdən düzəsən dövrənə sən ayinəni,Nə kədər yol tapacaq qəlbinə, bil ki, nə qubar.

Gəl ki, gül fəslidi, güllərlə öpüş, qol-boyun ol,Getmə, ömrüm baharı, bilmərik, ha ötsə bahar.

Tellərin dərdini çəksən, dilinə alma onu,Qəlbinin sirlərinə vaqif olar onda nigar.

Açılan dan yerinə bənzəsə də taleyimiz,Yenə də hər günün öz qayğısı, öz həsrəti var.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ümmanın gövhəri, Saib, qələmindən tökülür,Belə bir söz buludu, söylə, cahan harda tapar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana