همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند

چون به نیرنگ دل از موی شکافان نبرند؟صد زبان در دهن این غنچه دهانان دارند

شعله ای هست ز خونگرمی باطن همه راهمچو فانوس چراغی ته دامان دارند

بوسه شان چاشنی عمر ابد می بخشدآب حیوان همه در چاه زنخدان دارند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خرمن کهنه گل چند توان داد به باد؟خرمن آن است که این مور میانان دارند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar