Qəzəl 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3857

Bu şərab kuzəsinin kölgəsi bəs etdi mənə,Daha möhtac deyiləm özgəsinin kölgəsinə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3913

Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3935

Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3962

اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3997

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4001

ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4020

Yarın yanında məni, gör, necə əyibdi bu qəm,Baharda, diqqət elə, sapsarı xəzan kimiyəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4045

زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4092

Bir ömür səbr elədim, nameyi-canan gəlsin,Misirin elçisini gözlədi Kənan, gəlsin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4097

زین درد بی شمار که دل را نصیب شدخواهد زراه تجربه آخرطبیب شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4098

تا آفتاب رایت گل آشکار شداز توبه شکسته جهان لاله زار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4100

لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4101

تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4123

O hünər sahibləri köçdü cahandan, qalmadı,Sərbəsər boşdur tamam indi gülüstan, qalmadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4136

آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4160

Bu göyün altı yenə əhli-duayla doludur,Kəbə Allah evidir, indi gədayla doludur.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4256

چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq