از همت بلند اثر در جهان نماند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند
O hünər sahibləri köçdü cahandan, qalmadı,Sərbəsər boşdur tamam indi gülüstan, qalmadı.
روشندلان چو برق گذشتند از جهانخاکستری بجای ازین کاروان نماند
İldırım tək yandı, söndü fikri aydınlar hamı,Bir ovuc gül də desən, bu karivandan qalmadı.
در بسته مانددیده یعقوب انتظاراز قاصدان مصر مروت نشان نماند
Bircə qasid gəlmədi Kənana hətta Misridən,Yəqubun ağlar gözündə yaş nədir, qan qalmadı.
مرغان نغمه سنج جلای وطن شدندجز بیضه شکسته درین آشیان نماند
Nəğməkar quşlar vətəndən uçdular qürbət elə,Bu yuvada onlara artıq bir imkan qalmadı.
از چشم سرمه دار دوات آب شد روانشیرین زبانی قلم نکته دان نماند
Cənnətə bənzər bu gülşəndə fəqət bayquş ötər,Çünki soldu gül-çiçək, başlandı tufan, qalmadı.
در گلشن همیشه بهار بهشت جودبرگی ز باد دستی فصل خزان نماند
Çox qələmdanda suya döndü mürəkkəblər tamam,Nə qələm dindi, nə də dillərdə dastan qalmadı.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب زبان خامه به کام دوات کشامروز چون سخن طلبی در میان نماند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibin də qələmi susdu qələmdanda daha,Çün sözə qiymət qoyan vaqif bir insan qalmadı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4123
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nərgiz, uzun saçlı gözəl bir sona,Bir gün dedi anasına: – Ay ana,
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?
GetməGözəllər karvanı yola düzüldü,Kəpəzin kəkliyi, maralı, getmə.
OlaydıA gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.