A gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,

Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.

Açılaydı qönçələrdən güllərin,

Sənə məddah bülbüllərin olaydı.

Ətrafına cəm olarlar gözəllər,

İyləyib gülünü, axır üzəllər.

Müəttər bərginlə köksün bəzəllər

Tamaşaçı heyranların olaydı.

Şaxı gülbən olub sənə mənzilgah,

Məğrur olma yox bəqası onun, ah.

Nolar, olsun aşiq dərdindən agah,

Vəslin dilər müştaqların olaydı.

Ətri gülün bihuş edər hər kimi,

İylər onu hər kimsə ənbər kimi.

Şəqayiq, nəstərən, süsənbər kimi,

Sən şah, bular gədaların olaydı.

Keçər fəsli-bahar sənin də dövrün,

Yetər xəzan, solar rənginə sorun.

Nayab olar aşiqlərdən hüzurun,

Nə sevilib bu günlərin olaydı.

Diyari-qürbətdə gedər bülbülün,

Solar ətrafında gülü sünbülün.

Tökülər yarpağın, qalmaz heç gülün,

Sənə ağlar Şeydaların olaydı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar