Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند
Qəzəl 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Qəzəl 3528خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند
Qəzəl 3535خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟
Qəzəl 3536سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟
Qəzəl 3538مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Qəzəl 3545کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند
Qəzəl 3548هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود
Qəzəl 3559تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود
Qəzəl 3567شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Qəzəl 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Qəzəl 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Qəzəl 3575یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
Qəzəl 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Qəzəl 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود
Qəzəl 3609به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود
Qəzəl 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود
Qəzəl 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید
Qəzəl 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Qəzəl 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Qəzəl 3640از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید
Qəzəl 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Qəzəl 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Qəzəl 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Qəzəl 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟
Qəzəl 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
Qəzəl 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Qəzəl 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Qəzəl 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد
Qəzəl 3687خوشا سعادت آن دل که آب میگرددکه شبنم آینه آفتاب میگردد