Qəzəl 3165

نصیب خویش هر کس یافت در دنیا نمی ماندگهر سیراب چون گردید در دریا نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3167

زدوزخ گرمی هنگامه صحبت نمی ماندحضور خانه در بسته از جنت نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3171

دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3175

رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3176

همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3178

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3184

به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آیددرین دریای بی پایان نشستم تا چه پیش آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3188

کجا آسان زقید جسم پای دل برون آید؟نپوسد دانه تا در خاک کی از گل برون آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3189

به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3197

درین صحرا که یارب از پی نخجیر می‌آید؟که آهو بی‌محابا در پناه شیر می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3200

شود پاک از گنه هر کس به کوی عشق می آیدکه آن دریای بی پایان به جوی عشق می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3201

که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟که آه از سینه ام بیرون گریبان چاک می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3202

به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟به دور ما می لعلی برون از سنگ می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3206

بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟زدن بر قلب آتش چون سمندر از که می آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3208

گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی‌طلب سویشمرا از پای نافرمان چه‌ها بر سر نمی‌آید!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3211

ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3213

خیال او به تدبیر از دل من برنمی‌آیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3223

زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3226

نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌بایدزبان تلخ با لب‌های شکربار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3231

دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3233

گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3241

دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3242

هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3250

کور باد آن که ز روی تو نظر می‌پیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر می‌پیچد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3253

نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3255

پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3257

سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3281

سر ارباب جدل خرج زبان می‌گرددرگ گردن چو قوی گشت سنان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3282

راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq