Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند
Qəzəl 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکنددر میان میکشان شور قیامت افکند
Qəzəl 2577کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟پنبه مغز از سر مینای ما دور افکند
Qəzəl 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکندرعشه چون آب روانش بر رگ جان افکند
Qəzəl 2589با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند
Qəzəl 2591با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنندتلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند
Qəzəl 2603کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند
Qəzəl 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Qəzəl 2613آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود
Qəzəl 2617جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود
Qəzəl 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Qəzəl 2628خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
Qəzəl 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Qəzəl 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود
Qəzəl 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Qəzəl 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Qəzəl 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Qəzəl 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرودحاصل دریا و کان از دیده و دل میرود
Qəzəl 2649در بیابان خار اگر در پای مجنون میرودجوی خون از دیده لیلی به هامون میرود
Qəzəl 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزودکعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود
Qəzəl 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود
Qəzəl 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شودهر چه رزق طوطی از شکر شود گویا شود
Qəzəl 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود
Qəzəl 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شودهر که را سوزد درین دریا نفس، عنبر شود
Qəzəl 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شودکس ندارد یاد کز یک گل جهان پر گل شود
Qəzəl 2677چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟آب دریا پرده چشم حباب من شود
Qəzəl 2680یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟آنچنان باغ و بهاری نخل ماتم کی شود؟
Qəzəl 2692زر و بال منعمان روز قیامت میشودعاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت میشود
Qəzəl 2694بعد عمری گر وصال او میسر میشودشرم پیش چشم من سد سکندر میشود
Qəzəl 2695زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر میشودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر میشود