Qəzəl 4141

جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4163

ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4172

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4175

آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4176

آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4177

مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4181

دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4187

تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4191

هر غافلی که خنده به آواز می‌کندچون کبک رهنمایی شهباز می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4192

نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4200

با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4205

عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4210

در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4214

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4215

جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4216

آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4219

گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4220

جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4223

گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4227

نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq