Qəzəl 4024

رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4029

توان به صبر سر سرکشان به دام کشیدکه نرم نرم خط از حسن انتقام کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4034

سیه‌دلی که ز دوران حضور می‌جویدمیان دوزخ سوزنده حور می‌جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4036

کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4038

دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مباد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4041

روی تو صبر از دل بی‌تاب می‌بردآیینه اختیار ز سیماب می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4042

عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4047

دیوانه را به دامن صحرا که می بردطفل یتیم را به تماشا که می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4054

راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرددر یک نفس جنون سبکبال می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4067

روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4068

کی غم مرا ز دل می احمر برآوردصیقل چگونه ز آینه جوهر برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4078

آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4114

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4118

شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4127

آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq