Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Qəzəl 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Qəzəl 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
Qəzəl 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Qəzəl 4154از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند
Qəzəl 4157قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند
Qəzəl 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Qəzəl 4165فال وصال او دل رنجور میزنداین شمع گشته بین که در سور می زند
Qəzəl 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4171جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند
Qəzəl 4172عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند
Qəzəl 4175آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند
Qəzəl 4176آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند
Qəzəl 4181دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند
Qəzəl 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند
Qəzəl 4191هر غافلی که خنده به آواز میکندچون کبک رهنمایی شهباز میکند
Qəzəl 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند
Qəzəl 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند
Qəzəl 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند
Qəzəl 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند
Qəzəl 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Qəzəl 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Qəzəl 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Qəzəl 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Qəzəl 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Qəzəl 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Qəzəl 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Qəzəl 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
Qəzəl 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Qəzəl 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند