Qəzəl 3853

خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3856

خوشا دلی که دراودرد را گذر باشدخوشا سری که سزاوار دردسر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3861

ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3898

سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3904

خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3905

سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3914

مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3919

چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3927

چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3934

به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3938

سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3939

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3940

اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3943

کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3944

سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3965

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3976

غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3986

به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3988

ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3995

اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4002

به پرسش من در خون نشسته می‌آیدچراغ طور به بالین خسته می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4010

ز گل محافظت رنگ و بو نمی‌آیدبه غیر لطف ز روی نکو نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq