Qəzəl 3861

ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3869

نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3898

سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3904

خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3905

سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3914

مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3919

چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3927

چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3934

به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3938

سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3939

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3955

خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3963

اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3965

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3976

غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3982

اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3983

ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3986

به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3988

ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3995

اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4002

به پرسش من در خون نشسته می‌آیدچراغ طور به بالین خسته می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4009

ز سینه ام نفس خوش برون نمی آیدنسیم خلد ز آتش برون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4010

ز گل محافظت رنگ و بو نمی‌آیدبه غیر لطف ز روی نکو نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq