Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد
Qəzəl 3869نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
Qəzəl 3875ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد
Qəzəl 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Qəzəl 3888ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Qəzəl 3898سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند
Qəzəl 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Qəzəl 3904خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند
Qəzəl 3905سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند
Qəzəl 3914مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند
Qəzəl 3919چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند
Qəzəl 3927چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند
Qəzəl 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Qəzəl 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Qəzəl 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Qəzəl 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Qəzəl 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود
Qəzəl 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود
Qəzəl 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود
Qəzəl 3976غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود
Qəzəl 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود
Qəzəl 3982اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود
Qəzəl 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود
Qəzəl 3984خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود
Qəzəl 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد
Qəzəl 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد
Qəzəl 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید
Qəzəl 4002به پرسش من در خون نشسته میآیدچراغ طور به بالین خسته میآید
Qəzəl 4009ز سینه ام نفس خوش برون نمی آیدنسیم خلد ز آتش برون نمی آید
Qəzəl 4010ز گل محافظت رنگ و بو نمیآیدبه غیر لطف ز روی نکو نمیآید