Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سبزه زنگار در تیغ تو جوهر میشودکف درین دریای گوهرخیز عنبر میشود
Qəzəl 2698گر شکر در جام ریزم زهر قاتل میشودچون صدف گر آب نوشم عقده دل میشود
Qəzəl 2699جان بیمغزان به خاک تیره واصل میشودکاروان کف بیابان مرگ ساحل میشود
Qəzəl 2716در چراغ دیدهٔ من آب روغن میشودبخت چون باشد چراغ از آب روشن میشود
Qəzəl 2724آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شوددر نگین دان دانه یاقوت رنگین می شود
Qəzəl 2726نفس سرکش بی ریاضت رهنما کی می شود؟اژدها فرعون را در کف عصا کی می شود؟
Qəzəl 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Qəzəl 2728مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شودکف سبک در بحر از بالانشینی می شود
Qəzəl 2729دیده روشن از فروغ آشنایی می شودرزق چشم است آنچه صرف روشنایی می شود
Qəzəl 2731عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمودوقت آن کس خوش که شغل عشق را پیدا نمود
Qəzəl 2732گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمودمهر بر لب زن دلی گرباز نتوانی نمود
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2741راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2758می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
Qəzəl 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Qəzəl 2763سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Qəzəl 2773از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید
Qəzəl 2780از صبوری در گشاد کارها بگزین کلیدبر نیاید هیچ قفل محکمی با این کلید
Qəzəl 2781بوسه از کنج دهان دلربا دارد امیداین دل گستاخ را بنگر چها دارد امید
Qəzəl 2784سوختم از شوق، یاران راه حرفی وا کنیدنامه ای انشا کنید و قاصدی پیدا کنید
Qəzəl 2795زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتدصدف بر خویش می لرزد چو گوهر شاهوار افتد
Qəzəl 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد
Qəzəl 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟
Qəzəl 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد
Qəzəl 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گرددکز این محراب هر حاجت که می خواهی روا گردد
Qəzəl 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟
Qəzəl 2832دل سنگ از شکست دانه من آب میگرددز عاجزنالی من آسیا گرداب میگردد