Qəzəl 3693

فلک ز لنگر من باوقار می گرددزمین ز سایه من بیقرار می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3706

بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3711

جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3715

چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3725

که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3727

چه وسعت است که این بحر پرگهر داردکه هر حباب در او عالم دگر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3739

گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3743

خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3746

به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3752

درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3757

چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3763

مرا به زخم زبان روزگار می‌گذردمدار آبله من به خار می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3769

قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3788

ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3799

نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3803

بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3804

دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3814

نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3818

ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3823

به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3833

ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3840

ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3845

فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3852

به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3853

خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3856

خوشا دلی که دراودرد را گذر باشدخوشا سری که سزاوار دردسر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq