Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود
Qəzəl 3551تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Qəzəl 3554بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود
Qəzəl 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Qəzəl 3570باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود
Qəzəl 3597باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود
Qəzəl 3604چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟خط شبرنگ براتی است که راجع نشود
Qəzəl 3607سر آشفته ز دستار بسامان نشودجمع گردیدن کف لنگر طوفان نشود
Qəzəl 3609به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود
Qəzəl 3620چون قلم بر سر غمنامه هجران آیددل به جان، آه به لب، اشک به مژگان آید
Qəzəl 3633خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید
Qəzəl 3634دعوی عشق ز هر بوالهوسی میآیددست بر سر زدن از هر مگسی میآید
Qəzəl 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
Qəzəl 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید
Qəzəl 3642بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید
Qəzəl 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Qəzəl 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
Qəzəl 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Qəzəl 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!
Qəzəl 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد
Qəzəl 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد
Qəzəl 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
Qəzəl 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد
Qəzəl 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد
Qəzəl 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد
Qəzəl 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد
Qəzəl 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد
Qəzəl 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد
Qəzəl 3684ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3688گل عذار تو بیآب و تاب میگرددسواد زلف تو موج سراب میگردد