Qəzəl 3549

هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3554

بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3569

باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3570

باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3597

باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3604

چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟خط شبرنگ براتی است که راجع نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3607

سر آشفته ز دستار بسامان نشودجمع گردیدن کف لنگر طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3609

به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3620

چون قلم بر سر غمنامه هجران آیددل به جان، آه به لب، اشک به مژگان آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3633

خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3634

دعوی عشق ز هر بوالهوسی می‌آیددست بر سر زدن از هر مگسی می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3636

چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3642

بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3654

هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3656

دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3659

بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3660

ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3664

ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3665

من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3673

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3675

ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3676

دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3677

ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3678

ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3682

ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3684

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3688

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq