Qəzəl 5102

از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5107

هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5114

پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5133

ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5137

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5139

دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5173

آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5174

از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5188

قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5189

گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5191

آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5203

نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5205

غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5209

زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5223

پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5250

نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5254

اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5267

حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5271

چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5282

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌امبادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5284

چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5286

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌اممهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq