Qəzəl 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5765

نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهمتبسمی ز لب لعل یار می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5767

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5784

در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5802

خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5804

تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5812

از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5822

آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5825

لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنمگوهر به آبروی برابر نمی‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5826

نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5830

سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5843

یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5847

ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5877

با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5903

وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq