Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش
Qəzəl 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Qəzəl 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Qəzəl 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش
Qəzəl 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Qəzəl 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Qəzəl 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Qəzəl 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Qəzəl 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Qəzəl 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Qəzəl 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Qəzəl 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Qəzəl 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش
Qəzəl 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش
Qəzəl 5017رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش
Qəzəl 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !
Qəzəl 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Qəzəl 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Qəzəl 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Qəzəl 5045Yansan, elə yan ki, sən axırda hədər olma,Məğrurluğunun həddini bil, o qədər olma.
Qəzəl 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Qəzəl 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Qəzəl 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Qəzəl 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Qəzəl 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Qəzəl 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Qəzəl 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Qəzəl 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Qəzəl 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Qəzəl 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش