Qəzəl 5288

تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5292

سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5295

مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌امتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5298

این منم در دست زلف یار را پیچیده‌امدر سخن آن شکرین‌گفتار را پیچیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5299

اشک را در پرده‌های چشم تر پیچیده‌امساده‌لوحی بین که در کاغذ شرر پیچیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5306

با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5312

شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5339

یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5347

گر ز خود بیرون کسی فریادرس می‌داشتممی‌کشیدم ناله از دل تا نفس می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5349

می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتمدست و پایی می‌زدم گر ساحلی می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5358

جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5364

بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5367

شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5369

نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5375

سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5389

داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5392

شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5400

رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5402

جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5403

جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5404

من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنمچون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5405

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5406

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5408

جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5410

دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5423

قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5425

می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5427

سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5428

هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5431

معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq