Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
Qəzəl 5926مستانه سر شیشه می باز گشودیمدیگر در صد میکده راز گشودیم
Qəzəl 5934ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم
Qəzəl 5942قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم
Qəzəl 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابمدر بزم بیسوادان لب بسته چون کتابم
Qəzəl 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم
Qəzəl 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Qəzəl 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Qəzəl 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟
Qəzəl 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Qəzəl 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Qəzəl 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Qəzəl 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان
Qəzəl 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان
Qəzəl 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن
Qəzəl 5994از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن
Qəzəl 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Qəzəl 6019پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتنمی خورم قند از شکست آرزوی خویشتن
Qəzəl 6027می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخنکار دندان می کند با آن لب میگون سخن
Qəzəl 6028می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن
Qəzəl 6032باده با رندان صافی سینه می باید زدنحسن اگر داری در آیینه می باید زدن
Qəzəl 6035تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟
Qəzəl 6043خانه سوز و آشیان پرداز می باید شدنبا نسیم صبح هم پرواز می باید شدن
Qəzəl 6044در حضور بلبلان خاموش می باید شدنهمچو شاخ گل سراپا گوش می باید شدن
Qəzəl 6050گر تو ای سرو روان خواهی هم آغوشم شدناز مروت نیست اول رهزن هوشم شدن
Qəzəl 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
Qəzəl 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن
Qəzəl 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسننقطه خاک سیه را چون سویدا کرد حسن
Qəzəl 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کنباده شیراز را در شیشه شیراز کن
Qəzəl 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن