Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک
Qəzəl 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Qəzəl 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Qəzəl 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Qəzəl 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ
Qəzəl 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ
Qəzəl 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل
Qəzəl 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل
Qəzəl 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل
Qəzəl 5267حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل
Qəzəl 5271چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل
Qəzəl 5282گر چنین شویَد غبار زهد از دل بادهامبادبان کشتی می میشود سجادهام
Qəzəl 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Qəzəl 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Qəzəl 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام
Qəzəl 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Qəzəl 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Qəzəl 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Qəzəl 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Qəzəl 5339یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم
Qəzəl 5347گر ز خود بیرون کسی فریادرس میداشتممیکشیدم ناله از دل تا نفس میداشتم
Qəzəl 5349میشدم بیرون ز خود گر منزلی میداشتمدست و پایی میزدم گر ساحلی میداشتم
Qəzəl 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم
Qəzəl 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Qəzəl 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم
Qəzəl 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Qəzəl 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم
Qəzəl 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Qəzəl 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
Qəzəl 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم