Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Qəzəl 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Qəzəl 6355لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون
Qəzəl 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Qəzəl 6374از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن
Qəzəl 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن
Qəzəl 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من
Qəzəl 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Qəzəl 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Qəzəl 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
Qəzəl 6415با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان
Qəzəl 6437ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن
Qəzəl 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
Qəzəl 6454دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او
Qəzəl 6455زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او
Qəzəl 6456خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او
Qəzəl 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت میزند خون بهار از جوش تو
Qəzəl 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو
Qəzəl 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Qəzəl 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو
Qəzəl 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
Qəzəl 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو
Qəzəl 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو
Qəzəl 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Qəzəl 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو
Qəzəl 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
Qəzəl 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو
Qəzəl 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Qəzəl 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
Qəzəl 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده