Qəzəl 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6121

عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6160

دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهنتشنه دیدار می خواهد نسیم پیرهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6161

مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6182

از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6199

چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟ازان جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6209

به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدننفس در زیر آب زندگی ظلم است دزدیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6230

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6238

گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6244

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6245

دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6256

ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6280

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6288

غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6289

نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6295

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6305

هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq