Qəzəl 6876

ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6882

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6899

من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6901

تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6902

بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6921

تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6930

تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟از خارخار چند علاج جرب کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6933

بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6945

تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6947

گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6948

یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6952

محراب نظرهاست کمانی که تو داریشیرازه دلهاست میانی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6957

حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6959

ای جاده سودای تو هر رشته آهیدر هر گذری چشم به راه تو نگاهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6979

تلخ منشین شراب اگر داریشور کم کن کباب اگر داری

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3

نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جداخواب را از دیده این افسانه می‌سازد جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 4

Olmadı xürşididən dağlarda rəngin qaşlar,Gördilər ləli-ləbin qan tərlədilər daşlar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Türki qəzəl 5

Məni məhrum edən rüxsaridən zülfi-pərişandır,Bu dəryayi-lətafət mövci-ənbər içrə pünhandır.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 10

نیست ظرف راز عشق او حریم سینه راآب این گوهر به طوفان می دهد گنجینه را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 11

سر به دیوار ندامت می زند تدبیر ماراه بیرون شد ندارد کوچه زنجیر ما

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 13

چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 14

ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما راکه ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 14

می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب راپرده‌‌پوشی چون کند شب گوهرِ شب‌تاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 19

ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 22

جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 23

گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 28

شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Pərakəndə şeir 31

اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را

Saib Təbrizi1 dəq