Pərakəndə şeir 485

در گرد خط نهان شد روی عرق فشانشخط غبار گردید دیوار گلستانش

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 487

لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغبعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 487

گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 488

دست شستن ز بقا آب حیات است تراخط کشیدن به جهان خط نجات است ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 490

خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 496

چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستمچند بی تابی کنم، آه غریبان نیستم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 497

تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشممی روم تا اوج استغنا، دگر وا می کشم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 498

نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 502

حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟باده در شیشه بیرنگ نماید خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 506

چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیمحلقه گرداب ها را حلقه ماتم کنیم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 508

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 512

فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 514

بر سر خوان امل دست هوس می‌بندمدر شکرزار، پر و بال مگس می‌بندم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 518

اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 520

خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 519

گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 521

دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 525

آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 533

برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 534

از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 537

از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 545

به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 555

چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 557

گریه از دل نبرد کلفت روحانی راعرق شرم نشوید خط پیشانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 561

حلقه هر در باغی نشود دیده ماباغ دربسته بود دیده پوشیده ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 565

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 564

هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ماپیش خم گردن خود کج نکند شیشه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 566

ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 567

در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 566

سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq