Qəzəl 4579

می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4581

از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4592

بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4600

از دم تیغ است آن موی کمر خونریزترهست از مژگان میان آن پسر خونریزتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4608

می کشداز بی هنر کلفت هنرور بیشترمی خورد دل درتمامی ماه انور بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4610

می‌کشد عزت طلب خواری ز دوران بیشترهست یوسف را خطر از چاه و زندان بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4611

دل بود مایل به خط عنبرافشان بیشترهست در ابر سیاه امید باران بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4613

می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشترتیغ لنگر دار دارد زخم کاری بیشتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4614

عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشترمی کند بیچارگان را چاره سازی بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4615

گرچه از جان نیست چیزی بابدن نزدیکترباشد آن جان جهان ازجان به تن نزدیکتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4616

زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تررهرو این راه از رهزن بود گمراه تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4618

هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضرتاکه راافتد درین وادی به کف دامان خضر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4620

لاله ها چشم غزالان می نماید در نظرخارها صفهای مژگان می نماید در نظر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4621

نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظراز دل صد پاره دارم لاله زاری درنظر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4622

نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4623

حسن را در کار نبود باده ناب دگرچشمه خورشید مستغنی است از آب دگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4627

ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگردر دل هر ذره ای خورشید تابان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4628

حسن دارد در سواری شوکت و شان دگرجلوه را در خانه زین هست میدان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4631

می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمرداغ دارد شعله جواله را دوران عمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4634

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4638

گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیراشگ طفلان را ید بیضاست دراجرای شیر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4639

آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیرمی گدازد عاشقان را چون شکر در جوی شیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4640

زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیراز سبکروحان نصیحت بی گرانی یاد گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4645

رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراترگل بی خار این گلزارازخارست گیراتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4647

شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواترکه تب را می نماید پرده تبخال رسواتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4650

زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4653

ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4654

بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذرازین یک گل زمین، دانسته ای باد خزان بگذر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4656

ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگربغیر از فوت وقت اینجا نباشد ماتم دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq